Het is de week van de scheidsrechter. Terecht al eerder aandacht voor geweest op de site. Tijd voor een eerlijk gesprek.
Laten we beginnen met een bekentenis: iedereen vindt scheidsrechters belangrijk. Zolang ze er zijn. Zolang het maar iemand anders is. Zolang het niet míjn zaterdag, míjn zondag of míjn avond is.
Want zo werkt het blijkbaar bij veel verenigingen, en bij ons ook. Op de ALV was het een van de grote thema’s (ook omdat de spreker steeds vergat op zijn horloge te kijken en hij uren over dit onderwerp kan praten), en dat is geen toeval. We hebben al jaren een structureel tekort aan scheidsrechters. Structureel, dat is geen woord voor een tijdelijk dipje. Dat is een woord voor “dit gaat niet vanzelf over”.
Wat het ons kost
Laten we het concreet maken. Voldoen we niet aan de regeling, dan krijgt ons eerste strafpunten. Het team dat week na week traint, zweet en strijdt, kan punten kwijtraken. Niet door een gemiste kans onder de korf, niet door een slechte verdediging, maar door een tekort aan fluitjes. Ook centjes. Heel – veel – centjes.
Dat is een beetje alsof je de finale verliest omdat niemand de bal wilde aanleveren.
Gelukkig lukt het met de inspanning van velen steeds om er net aan uit te komen. Maar “net aan” is wel het sleutelwoord. Elk seizoen is het weer spannend. Elk seizoen zitten er mensen te rekenen, te appen en te smeken. Dat is geen manier om een vereniging te runnen, en ook geen manier om een hobby te beleven. Deze najaarscompetitie komen we toch ook weer, ondanks veler inspanning, 8 punten tekort.
Een koek als dank
Dankbaarheid mag best iets zichtbaarder zijn dan een knikje. Daarom krijgen deze week de J1 tot en met J4, alle senioren, de U17 en de U19 een lekkere koek. Als dank voor de inzet, en ook een beetje als aanmoediging om dat fluitje volgende week gewoon weer te pakken. Haal er vooral wat te drinken bij! Zo steun je de club ook weer.
Dat het een koek is en geen bos bloemen, is overigens bewust. Een koek eet je op de bank op en je hebt er geen vaas voor nodig.
“Ik kan het niet”
Dat hoor je vaak. Hier komen de meest gehoorde argumenten, met alle liefde bekeken:
“Ik ken de regels niet goed genoeg.” Fijn, daar bestaan cursussen voor. En eerlijk: iedereen die weleens een wedstrijd heeft gespeeld, kent meer regels dan hij of zij denkt. Bovendien krijgt elk team vanaf 15 jaar dit seizoen een workshop tijdens de training. Dus ook die smoes hebben we voor je opgelost.
“Ik ben te jong.” Nee. Jonge scheidsrechters zijn juist hard nodig, en ze leren er ontzettend veel van: verantwoordelijkheid, overwicht, beslissingen nemen onder druk. Dat zet je op je cv, en bovendien in je karakter. Het schijnt dat Mark Rutte ooit korfbal scheidsrechter is geweest!
“Ik ben te oud.” Ook nee. Fluiten kan prima op een leeftijd waarop je zelf niet meer elke zondag wilt verdedigen. Of wat dacht je van juryvoorzitter in de Korfbal League? Of begeleider?
“Ik krijg alleen maar commentaar.” Dat is helaas soms waar, en daar moeten we als club ook eerlijk naar kijken (zie hieronder).
“Ik heb er geen tijd voor.” Een wedstrijd duurt zo’n uurtje. Vergelijk dat met de tijd die we collectief besteden aan klagen over de scheidsrechter. Valt best mee toch?
De spiegel
Dan nu het semi-kritische deel, want dat hadden we beloofd.
We hebben allemaal weleens iets geroepen vanaf de kant. Een “Scheids!” op een toon die geen vraag was. Een zucht, een gebaar, een opmerking over wat er nu weer gefloten werd. Meestal bedoeld als grap, soms ook niet.
Maar denk eens na: wie wil er na zo’n wedstrijd volgende week weer fluiten? Een scheidsrechter die zich niet gewaardeerd voelt, haakt af. En elke scheidsrechter die afhaakt, is een strafpunt dichterbij voor ons allemaal.
Die ene rare beslissing van afgelopen zaterdag ben je binnen een week vergeten. Het gevoel van een uitgescholden scheidsrechter blijft veel langer hangen.
Dus een kleine oproep aan spelers, ouders, trainers en supporters: gedraag je zoals je wilt dat men zich gedraagt bij jouw eigen wedstrijd. Ook als je het er niet mee eens bent. Vooral dan.
Wat je kunt doen
Dit hoeft niet groots. Het begint klein:
- Doe mee met de workshop. Elk team vanaf 15 jaar krijgt er een tijdens de training, als voorbereiding op het fluiten. Geen extra avond, gewoon in je eigen trainingstijd.
- Meld je aan voor een scheidsrechterscursus. Het kost je een paar avonden en je helpt de hele club.
- Fluit een keer een jeugdwedstrijd. Prima oefening, en vaak gezelliger dan je denkt.
- Bied aan om te fluiten als je een keer een vrije zaterdag hebt, voordat iemand moet vragen. App de commissie.
- Bedank je scheidsrechter na afloop. Het kost vijf seconden en het werkt beter dan je denkt. Een koek mag ook.
Tot slot
KZ/Keukensale.com is een club waar we met elkaar veel voor elkaar krijgen. We hebben de kantine draaiende, de trainingen bezet en de supporters luid. Nu nog de fluitjes.
Want een wedstrijd zonder scheidsrechter is geen wedstrijd. Het is een gezellig groepje mensen met een bal.
Dus: wie pakt het fluitje op?
Namens de redactie, in de week van de scheidsrechter.
Tim Huijsman
